Pogoda Zakopane
Pogodnie
Tempreratura: 8 °C
Ciśnienie: 884 hPa
Wiatr: 3 m/s
Biuro Podróży
EkoRower w Zakopanem
Wyszukaj w Zakopanem
Partnerzy
Poznaj Zakopane / Warto zobaczyć
Charakterystyczna budowla, zaprojektowana przez Witkiewicza i Franciszka Mączyńskiego w stylu Zakopiańskim, wznosi się za sukiennicami zakopiańskimi. Jest to najstarsze i posiadające największą kolekcję (historia Podhala i przyroda Tatr) muzeum w Zakopanem. Posiada cztery filie w Zakopanem min. Willa Koliba i galeria Hasiora. Za Muzeum Tatrzańskim rozciąga się Górski Ogród Botaniczny zwanym potocznie alpianarium, gdzie rośnie około 100 rodzajów drzew i krzewów górskich.
Kontakt: ul. Krupówki 10, Zakopane tel.: 18 201 52 05
Godz.: śr-sb 9.00 - 16.30 - ostatnie wejście, nd 9.00 - 15.00
Cena: 7 zł - normalny, 5,50 zł - ulgowy
Obecnie filia Muzeum Tatrzańskiego. Urząd Miasta przekazał artyście budynek dawnej leżakowni „Warszawianka”. W tym wielopoziomowym wnętrzu mieściły się jednocześnie mieszkanie jak również pracownia artysty oraz sale wystawiennicze i koncertowe. Galeria funkcjonuje od roku 1985.
Artysta sam aranżował wnętrze galerii, zastosował zabiegi powiększające optycznie przestrzeń, dobierał muzykę i rozkład własnych dzieł, przez co galeria stała się swoistym dziełem sztuki Hasiora. Na piętrze galerii urządził artysta rodzaj galerii sztuki współczesnej, gdzie przegotowywał wernisaże i wystawy innych artystów. W swej galerii zorganizował artysta łącznie prawie siedemdziesiąt wystaw promujących twórczość młodych malarzy i rzeźbiarzy.
Kontakt: ul. Jagiellońska 18 b, Zakopane tel.: tel. 18 201 52 05, 18 201 29 35
Godz.: śr - sb 11.00 - 17.30 ostatnie wejście, nd 9 - 15.00
Cena: 7 zł - normalny, 5,50 zł - ulgowy
Władysław H
asior był rzeźbiarzem, malarzem i scenografem związanym z Podhalem. Zmarł w 1999 roku i wszystkie swoje dzieła, fotografie jak również rzeczy osobiste przekazał Muzeum. Zwiedzając galerię wkraczamy w niepowtarzalny, trochę bajkowy i specyficzny świat artysty. Władysław Hasior do swoich dzieł wykorzystywał różnego rodzaju stare przedmioty jak zegary, zabawki, a nawet wycinki z gazet. Zestawienie ze sobą tak różnych przedmiotów daję w rezultacie bardzo ciekawy efekt. Artysta z swej twórczości był wierny ludowym wpływom ziemi podhalańskiej, gdzie mieszkał i tworzył.
Dzieła Władysława Hasiora, choć nawiązują do nowoczesnych prądów artystycznych jak surrealizm czy rzeźba abstrakcyjna, nawiązują do twórczości ludowej i sięgają po tradycyjne rzemiosło. Takie połączenie nowoczesnej sztuki z podhalańskim folklorem daje bardzo ciekawe wizualnie efekty. Obecnie w stałej ekspozycji galerii znajduje się ok. 150 dzieł artysty, w tym słynne sztandary, kompozycje przestrzenne, rzeźby, pejzaże.
Najstarszym budynkiem w Zakopanem stylu zakopiańskiego jest willa „Koliba”, położona przy ulicy Kościeliskiej 18, najstarszej ulicy miasta, gdzie podziwiać możemy liczne zabytkowe domy i zagrody góralskie. Willa „Koliba” powstała według projektu Stanisława Witkiewicza w roku 1893. Jej nazwa wywodzi się od słowa „koleba” oznaczającego rodzaj pasterskiego szałasu. Willa w swym pierwotnym wydaniu wyposażona była w stylowe meble i sprzęty, specjalnie zaprojektowane pice kaflowe, karnisze, a nawet klamki.
Kontakt: ul. Kościeliska 18, Zakopane tel.: 18 201 36 02
Godz.: śr - sb 11.00 - 17.30 ostatnie wejście, nd 9 - 15.00
Cena: 7,00 - normalny, 5,50 - ulgowy
Pierwszym właścicielem „Koliby” był Zygmunt Natowski - rozmiłowany w góralskim stylu kolekcjoner. W willi zgromadził on m. in. bogatą etnograficzną kolekcję, którą możemy oglądać do dziś. Jednak kolejni zmieniający się właściciele „Koliby” nie doceniali wartości budynku i nie dbali o niego. W trakcie prac remontowych rozebrano większość zabytkowych pieców, zmieniono stylowe podłogi i wystrój elewacji.
Willa przetrwała bez zniszczeń II wojnę światową gdyż mieściła się w niej wówczas siedziba Hitlerjugend, zaś po wojnie była domem wypoczynkowym, a później mieścił się tu dom dziecka. W roku 1993 otwarto wyremontowanej wcześniej willi Muzeum Stylu Zakopiańskiego.
Zab
ytkowa willa „Atma” stanowi dziś Muzeum Karola Szymanowskiego, który mieszkał tam przez ostatnie lata swojego życia. Drewniany dom wybudowany w typowym zakopiańskim stylu, przez wiele lat pełnił funkcję pensjonatu, przez co zmienił się jego charakterystyczny wystrój. Z czasem zrekonstruowano pomieszczenia willi nadając im klimat z dwudziestolecia międzywojennego. W takim właśnie wydaniu możemy zwiedzać willę do dziś.
Kontakt: ul. Kasprusie 19, Zakopane tel.: 18 201 34 93
Godz.: wt - pt, nd 10.00 - 16.00, sb - 10.00 - 18.00
Cena: 6 zł - normalny, 3 zł - ulgowy, 12 zł rodzinny (dorośli + dzieci, max 5 osób), 4 zł - grupowy normalny, 2 zł - grupowy ulgowy, niedziela - wstęp wolny
Willa ta związana jest z osobą Jana Kasprowicza, który spędził tu ostatnie dni swojego życia. Po śmierci poety dom był ośrodkiem życia kulturalnego gdzie skupiali się ówcześni artyści. Willa ma charakter typowej góralskiej chaty, do której wejście prowadzi przez ganek i otwartą werandę. Dziś mieści się tu Muzeum Jana Kasprowicza.
Kontakt: os. Harenda 12a, Zakopane tel.: 18 206 84 26
Godz.: wt - nd 10.15-15.15
Cena: 6 zł - normalny, 4 zł - ulgowy
Teatr
mieści się w zaadoptowanej sali teatralnej, w budynku będącym dawnej Zakładami Wodoleczniczymi doktora Chramca. Gmach powstał w roku 1910 na miejscu spalonego drewnianego domu. Zakład pełnił swą rolę do roku 1916, kiedy to w wyniku kłopotów finansowych został przejęty przez PCK. Od tego czasu budynek mieścił różnego rodzaju sanatoria lub domy wypoczynkowe a dziś działa tam hotel Chałubiński. Założycielami teatru są absolwenci Wydziału aktorskiego i reżyserii dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie. Swoją działalność teatr zaingerował w roku 1985 sztuką „Witkacy- Autoparodia. Niesmaczny góralsko- ceperski skecz Zakopiańczykom (prawdziwym?) poświecone”. Sztuka o dość długiej nazwie została przedstawiona w setna rocznicę urodzin patrona teatru.
Kontakt: ul. Chramcówki 15, Zakopane tel.: 18 200 06 60
Motto Teatru im. Stanisława Ignacego Witkacego w Zakopanem, przytoczone słowa przez Stanisława Ignacego Witkiewicza:
„Dzieło sztuki powinno być tak tajemnicze w swojej prostocie czy komplikacji, jak tajemniczym jest każde żywe stworzenie takie właśnie a nie inne. Jak kwiat wyrasta z danej rośliny, tak naturalnie powinno powstawać dzieło sztuki z człowieka”.
Jednym z najbardziej znanych obiektów sportowych w naszym kraju, a w związku z odbywających się na nim zawodów, również w Europie, jest skocznia narciarskaWielka Krokiew im. Stanisława Marusarza w Zakopanem. Trzykrotnie odbywały się na niej Mistrzostwa Świata FIS a od 1980 roku prawie co roku rozgrywane są zawody o Puchar Świata, od niedawna również zawody letniej Grand Prix. Twórcą obiektu był zakopiańczyk Karol Stryjeński (1887-1932), z zawodu architekt, grafik, rzeźbiarz i publicysta.
Znany jakoSabała tak naprawdę nazywał się Jan Krzeptowski. Urodził się 26 stycznia 1809 w Kościelisku a zmarł w wieku 85 lat w Zakopanem. Przydomki jakie nosili pozwalały orientować się w koligacjach rodów góralskich, które w większości nosiły te same nazwiska. Nazwisko Krzeptowski jest przybranym nazwiskiem, pierwotnie Sabała nosił nazwisko Gąsienica. Był honorowym przewodnikiem tatrzańskim, myśliwym oraz znanym gawędziarzem i pieśniarzem.
Kontakt: ul. Krzeptówki 17, Zakopane
Wybudowana pod koniec XVIII wieku reprezentuje najstarszy typ budownictwa góralskiego. Chałupa zbudowana jest z drewna w konstrukcji zrębowej. Dach półszczytowy pokrytym jest gontami i z dwoma dymnikami w połaci wzdłużnej, strop belkowy. Wzniesiona na planie prostokąta o układzie sień-izba-komora, z dobudowanymi wtórnie dwoma komórkami pod koniec XIX wieku.
Po remoncie w 1979 roku w chałupie otwarto wystawę etnograficzna Muzeum Tatrzańskiego, którą jednak zamknięto w 1984 roku. Obecni właściciele zorganizowali w nim prywatną ekspozycję muzealną.
Możemy w nim zobaczyć zachowane sprzęt, których używała rodzina Sabały oraz oryginalne skrzypce, na których grywał. W chacie stało jedno łoże, na którym spali rodzice. Dzieci zaś spały w kuchni za kominem, gdyż było tam najcieplej, co biorąc pod uwagę zimy jakie są w górach było najlepszym miejscem.
Pomnik projektował Stanisław Witkiewicz, wraz z siedzącym u jego stóp Sabałą. Tytus Chałubiński zyskał zaufanie i szacunek górali podczas epidemii cholery, która szerzyła się w Zakopanem jesienią 1873 roku. Leczył chorych i wpajał im zasady higienicznego trybu życia. Czynnie też uczestniczył w propagowaniu klimatu Tatr jako leczniczego oraz działał na rzecz Towarzystwa Tatrzańskiego. W tle znajduje się dom Chałubińskiego, gdzie mieszkał zmarły w 2002 roku wnuk Tytusa - Stefan Chałubiński.
Miejsce: przy skrzyżowaniu ulicy Zamoyskiego i Chałubińskiego
Będąc w Zakopanem każdy turysta przynajmniej raz przejdzie się po Krupówkach, by spojrzeć na liczne witryny sklepowe i stragany oraz poczuć mieszankę kultury góralskiej i miejscowego folkloru. To tutaj często odbywają się przeróżne imprezy na otwartym powietrzu, dzięki którym turyści mogą spędzić milej czas i ich pobyt jest o wiele bardziej urozmaicony. Liczne restauracje i punkty gastronomiczne również dbają o to, żeby zwiedzający nie chcieli zbyt szybko opuszczać tego miejsca.
Jej nazwa pochodzi od polany Krupówki, przez którą ulica ta przebiega. Polana znajduje się mniej więcej w jej centralnej części, należała niegdyś do rodziny Krupowskich. Przebiegała przez nią dawniej ścieżka, która łączyła ze sobą zakopiańskie Nawsie przy ulicy Kościeliskiej z Kuźnicami. Ścieżka ta w górnej swojej części biegła przez gęsty las, w środkowej przez łąki i bagna, w dolnej zaś przebiegała wśród nielicznych zabudowań. Obecnie ulica ta ciągnie się 1100m.